Wednesday, May 29, 2013

If You Asked Me To - Chapter 4

ANTOK na antok pa si Rhyce nang magtungo siya sa kusina ng resort nila to get a cup of coffee. Basta na lamang siya sumalampak ng upo sa isang bar stool doon at umubob sa pinaka-counter noon.
            “Kuya Pax, isang coffee please!” Pakiusap niya sa pinaka-head cook ng resort nila. Maya-maya pa’y naramdaman niyang inilapag na malapit sa kanya ang hinihingi niya. Nalanghap na kasi niya ang mabangong amoy ng bagong brewed na kape. “Salamat, kuya Pax, the best ka talaga!”
            “You’re welcome!” Sagot naman nito sa baritonong tinig.
Napakunot-noo naman siya sapagkat nag-iba yata ang tono ng boses nito. Iniangat niya ang kanyang ulo upang tingnan ito ngunit ang guwapong mukha ni Phoenix ang nakita niya na nakatunghay sa kanya. Tila naumid ang dila niya nang mapagmasdan niya ang mukha ng lalaki.
“Good morning, Ms. Estrella!” Magiliw na bati ni Phoenix.
Napapikit siya sapagkat nalanghap niya ang mabango nitong hininga. Bumilang muna siya hanggang tatlo bago nagmulat muli. Tiningnan niya ito ng masama upang pagtakpan ang kabang nararamdaman ng mga sandaling iyon.
“Anong ginagawa mo dito?” Tanong niya sa kaharap bago luminga sa paligid. Napansin niyang lihim na nagsisikuhan ang mga kitchen staff nila. Nakapaskil din sa mga labi ng mga ito ang nakakalokong ngiti at tila aliw na aliw pa ang mga ito sa kanilang dalawa ni Phoenix. She just rolled her eyes. Eksakto namang pumasok ang Kuya Rhett niya sa kusina bitbit ang isang tasang kape. Ngumiti agad ito nang makita si Phoenix. Napataas naman ang kilay niya at mukhang hindi siya napansin ng kapatid. “Kuya!”
Napalingon naman sa direksyon niya ang kapatid at halatang nagulat pa ito ng makita siya doon. “Gising na pala ang pinaka-maganda kong kapatid!” Sabi nito sabay lapit sa kanya at ginawaran ng halik sa pisngi. “Good morning, sis!”
Napaismid siya sa tinuran nito. “Ako lang ang nag-iisa mong kapatid!” Itinuon uli niya ang paningin kay Phoenix na noo’y natahimik na rin ngunit nababanaag sa mga mata nito ang pagkaaliw sa kanya. “Anong ginagawa mo dito?”
“Aaahhhmmm…” Sasagot na sana ang lalaki ngunit naunahan ito ng kapatid niya na naupo na rin katabi niya.
“Ipagluluto ka raw nitong si Phoenix ng paborito mong breakfast. Paalam niya sa akin kanina. Pumayag naman ako kasi first time na may gagawa ng ganyang gesture sa pinakakamahal kong kapatid.”
“Kuya!” Saway niya sapagkat ayaw niyang malalaman ni Phoenix na NBSB siya since birth. Tiyak lalaki lalo ang ulo nito kapag nalaman nitong first niya lahat ang lalaki.
“Tunay naman, di ba?” Patuloy ng kapatid niya. “Pustahan tayo, ni isa sa mga manliligaw mo eh wala pang naglakas-loob na ipagluto ka. Ang hirap kasi sa mga ‘yon, nababahag na agad ang buntot kapag kaharap ako.”
“Kuya… isa pa!”
“Aha! May isa palang hindi nabahag ang buntot nang makaharap ako.” Sabi pa rin nito kahit may pagbabanta na sa tinig niya. “Si boss Kev mo!”
That’s it! Hindi na niya napigilan ang sarili at nabatukan niya ang kanyang kapatid. Wala siyang pakialam kahit mas matanda ito sa kanya. Umarangkada na naman kasi ang pagiging madaldal nito.
“Aray!” Daing ng kapatid niya pero hindi siya naniniwalang nasaktan niya ito.
“Rhyce!” Narinig niyang tawag ni Phoenix sa kanya sa tonong nananaway.
Pinandilatan naman niya ito. “Ano?” Naramdaman niyang nasa tabi na niya ito at hinawakan ang isang siko niya. Nang akmang papalag siya ay naramdaman niyang lalong humigpit ang pagkakahawak nito sa kanya. “What are you doing?”
“Let’s go! Papakainin na kita ng almusal.” Sagot ni Phoenix sa kanya. “Tiyak nagugutom ka na kasi ang aga-aga eh napakainit na ng ulo mo.”
“Oo nga, sis.” Sabat naman ng kapatid niya na tatawa-tawa. “Nakaready na ang breakfast n’yo doon sa labas.”
“Ayaw kong kumain lalo na ang sumama sa iyo!”
“Okay, fine.” Tila sumusukong sabi nito. Ngunit laking gulat niya nang biglang buhatin siya nito na tila isa siyang sako ng bigas. Hindi niya naiwasang mapasigaw sa ginawa nito. Nang magpumiglas siya ay pinalo siya nito sa kanyang pang-upo na ikinagulat niya.
“What the--- I’m gonna kill you! I hate you so much!” Tili niya. Sa halip na tulungan siya ng kanyang kapatid at staff nila ay tinawanan lamang siya ng mga ito. Aliw na aliw ang mga ito sa nakikitang eksena sa pagitan nila ng lalaki. Tumigil na lamang siya sapagkat napapaiyak na siya sa sobrang inis at pagkapahiya.
“Sir Rhett, dadalhin ko muna itong maingay mong kapatid.” Narinig niyang paalam ni Phoenix sa kuya niya. “Ako na muna ang magpapatahimik sa kanya.”
“Okay, wala namang problema sa akin. Susunod na ako doon.” Sagot naman ng magaling niyang kapatid. “Salamat nga pala sa breakfast na inihanda mo.”
“Welcome and see you later. Natahimik ka na d’yan, Rhyce?”
“Whatever!” Sigaw niya dito.
Naramdaman niyang nagkibit-balikat lamang ito at lumakad na ito palabas ng kusina nila na bitbit siya.

HALOS dalawang linggo na ang nakakalipas pero hindi pa rin malimutan ni Rhyce ang nangyari sa kanila ni Phoenix lalong-lalo na nang sabay silang mag-breakfast. Hanggang ngayon ay ramdam pa rin niya ang pagkahiya sa ginawa ng lalaki sa kanya. Halos umakto ito sa harapan ng kuya at mga kaibigan niya na animo’y kasintahan niya. Asikasong-asikaso siya kasi nito habang kumakain silang lahat. Nang mga oras na iyon ay si Jay lang ang tanging kakampi niya. Hindi rin kasi nito gusto ang ginagawa ni Phoenix sa kanya. Napapansin din niyang napapatiim-bagang ang huli kapag sinasaway ng kababata niya. Tila nakikipag-paligsahan ang lalaki kay Jay sa pagkuha ng atensyon niya.
            Natahimik lang ang buhay niya nang mga sumunod na araw ay hindi siya ginambala ni Phoenix. Hindi rin ito nagpakita sa kanya na ikinasaya naman niya dahil matiwasay siyang nakapaggawa ng isa pang nobela. Sa loob ng isang linggo ay doon muna siya tumira sa sarili niyang cottage na nakatayo sa loob ng vicinity ng resort nila pero malayo sa pinaka-establishment nila. Hindi masyadong natatanaw iyon sapagkat natatakpan ito ng mga punong niyog. May kalayuan din kasi ang natura niyang cottage sa dalampasigan. Pinasadya talaga iyon ng kapatid niya para sa kanya para daw hindi siya maabala sa pagsusulat. Tanging mga kapamilya niya at malalapit na kaibigan lang ang kanyang pinahihintulutan na pumunta doon.
            Marahas siyang napailing at napatingala na lamang sa putting kisame. Kasalukuyan siyang nasa opisina ng publishing company nila. Mag-isa lang siyang nasa conference room sapagkat napaaga siya ng dating kaysa mga kasamahan niya. Nagpatawag ng meeting ang kanilang amo kaya napaluwas siya ng wala sa oras.
            “Okay ka lang, Ms. Estrella?” Ani ng isang slang ngunit suwabeng tinig kaya napagawi ang tingin niya sa kinaroroonan niyon. Nakita niyang nakatayo ang amo nilang si Sir Kev malapit sa pintuan ng opisina nito na kanugnog ng conference room nila.
            “Sir Kev!” Nakangiting bati niya sa lalaki na naglalakad na patungo sa kabisera ng conference table. “Good morning!”
            “Good morning, Ms. Estrella…” Nakangiting bati rin nito sa kanya. “Okay ka lang?
            “Uhmmm… okay lang ako.”
            “What do you want for breakfast? Magpapabili ako.”
            “No, thanks. Busog pa ako.” Sabay iling niya. Nagkibit-balikat na lamang ang amo niya bago tinuon ang paningin sa laptop nito. Guwapo naman ang amo niya pero iba pa rin ang dating ni Phoenix para sa kanya. They have the same height and built pero mas lamang pa rin ang huli kaysa amo niya.
            May pagkakaiba, Rhyce… iba ang pintig ng puso mo kapag nasa paligid si Phoenix! Sabi naman ng atribidang konsensya niya. She rolled her eyes for the thought.
            “You just rolled your eyes again, Ms. Estrella.”
            “Huh?” Sambit na lamang niya. Mukhang may sasabihin pa si Sir Kev sa kanya ngunit nagsidatingan na ang iba pa niyang mga kasamahan kaya naputol ang pag-uusap nilang dalawa. Bumuntong-hininga muna siya bago sinalubong ng isang magandang ngiti ang mga kasamahan niya.

NASA kalagitnaan sila ng meeting nang pumasok sa conference room ang secretary ng amo nila na si Zette. May kasunod itong tatlong delivery boys mula sa isang sikat na restaurant na kakabukas lamang sa The Fort. Kaya napabaling ang mga tingin nila sa mga ito. Napansin din niya ang isang bouquet ng white and pink tulips na bitbit ni Zette.
            “What is it, Zette?” Bored na tanong ni Sir Kev dito. Mukhang naintimidate na naman ang pobre sa amo nila na moody. Hindi ito makatingin ng diretso sa lalaki habang nagsasalita.
            “Eh sir, delivery daw po para kay Rhyce at sa staff natin.”
            Nagulat siya sa sinabi ng babae at lahat ay napabaling ang tingin sa kanya. Nakalapit na rin si Zette sa kanya at basta na lamang ipinatong ang dala nitong mga bulaklak sa harapan niya.
            “Hoy, Zette, ano ito?”
            “Para daw sa’yo.” Kinikilig na sabi nito sa kanya. “Ikaw ha? Hindi mo sinasabing may boyfriend ka na pala. Suwerte mo naman!”
            “Huh?”
            Kasunod niyon ay nagkaingay na ang mga kasamahan niyang writers dahil sa panunukso sa kanya. Imbes na sagutin ang mga sunod-sunod na tanong ng mga ito ay napakamot na lamang siya ng ulo. Habang nagkakagulo ang paligid ay inihain naman ng mga delivery boys ang mga pagkaing dala ng mga ito. Nakabukod naman ang pagkaing para sa kanya kaya lalo siyang inulan ng panunukso mula sa mga kasamahan. Maya-maya pa’y narinig nila ang malakas na pagtikhim ni Sir Kev at nang tingnan nila ito ay napakaseryoso ng mukha nito kaya natahimik silang lahat. Binalingan naman ng lalaki ang mga delivery crew na napatigil din sa ginagawa.
            “May I ask kung sino ang nagpadeliver ng mga pagkaing ‘yan?” Tanong ni Sir Kev.
            “Eh sir, galing po mismo sa bossing namin. ‘Yun pong may-ari ng restaurant.”
            “I see.” Napapatangong sabi ng lalaki at siya naman ang binalingan nito. “Boyfriend mo pala ang nagpadala ng mga food, Ms. Estrella.”
            “Huh?” Gilalas na sambit niya. “Naku po, wala pa po akong boyfriend! Hindi ko nga alam kung bakit nangyayari ang mga ito!”
            “Basahin mo kasi ‘yung nakalagay sa card.” Bulong naman ni Zette sa kanya.
            Dali-dali niyang binuklat ang card na kasama ng mga bulaklak. Napakunot-noo siya nang mabasa ang mensaheng nakalagay doon.
            Rhyce baby,
            Hope you like the flowers and food.
            Be safe and see you tonight!
            Your Soon-to-be Boyfriend ;)
            Napalatak siya nang matapos basahin ang mensahe. Hindi siya sigurado pero may kutob siya kung sino ang may pakana ng lahat ng iyon. Napahawak siya sa kanyang sentido sapagkat sumakit bigla ang ulo niya.
            “So Ms. Estrella, anong gagawin natin sa mga pagkain? Ipapasauli mo ba?” Untag uli sa kanya ni Sir Kev. Nag-angalan naman ang mga kasamahan niya. Namutla naman ang mga delivery crew dahil natitiyak niyang malilintikan ang mga ito at matsa-charge pa sa mga pobre ang mga pagkain.
            “Hindi na, sir.” Mahinang sagot niya. “Sige na, kainin na ninyo. Pati na ‘yung para sa akin.”
            “Ay, kainin mo ‘yung food na para sa’yo.” Sabi ni Zette. “Masamang tumanggi sa grasya!”
            Yeah, right! Pero malamang, may kapalit ang lahat ng ito!
            “Oo nga naman, Rhyce.” Sabad naman ng isa sa mga kasamahan niya. “Sige ka, magtatampo ang boyfriend mo.”
            “Tsk! Wala nga akong boyfriend.” Desperadong sabi niya sa mga ito. “Ni hindi ko nga kilala ang may kagagawan nito. Magsikain na nga kayo!”
            Tinawanan na lamang siya ng mga ito bago bumaling ang atensyon sa mga nakahaing pagkain. Napabuntong-hininga na lamang siya at itinuon na lamang ang paningin sa mga bulaklak na nasa harapan niya.

HINDI nakauwi ng araw na iyon si Rhyce sa kanilang probinsiya sapagkat nagkayayaan silang lumabas ng mga kasamahan niya para magliwaliw. Napagkasunduan nilang lahat na mag-videoke bar malapit sa pinagtatrabahuhan nila. Tinawagan na lamang niya ang kanyang kapatid upang ipaalam dito na doon na siya magpapalipas ng gabi Maynila. Sinabi rin niya dito na doon na lamang siya uuwi sa condo na pag-aari nilang magkapatid. Pumayag naman ang kuya Rhett niya at nagbilin lamang ito na mag-ingat siya. Ibinilin din nito na mag-text siya kung saan sila magliliwaliw ng mga kasamahan niya.
            Hindi na niya namalayan ang oras sapagkat nag-enjoy siya ng husto sa pakikipag-bonding sa mga kapwa writers niya. Nang tingnan niya ang oras sa kanyang relong pambisig ay nagulat siya sapagkat hatinggabi na pala. Kung hindi pa siya nakaramdam ng pagkahilo dulot ng alak ay hindi pa niya maiisipang tingnan ang oras. Nang tingnan niya ang kanyang cellphone ay may ilang missed calls mula sa kanyang kuya Rhett, meron ding mula kay Jay at sa isang number na hindi nakarehistro sa phonebook niya. Nang i-check din niya ang inbox niya ay nawala ang pagkahilo niya nang mabasa ang text messages ng kapatid niya at Jay.
From: Kuya Rhett
Sis, andiyan ka pa ba sa bar? Pupunta d’yan sina Jay at Phoenix para sunduin ka. ;)

            From: Thunder Jay
            Hoy, d2 n kami ni boss sa labas! Labas k n jan kng ayw mng pasukin k jan ng amo kng masungit! >_<
            Bumilang muna siya hanggang sampu para maibsan ang kabang nararamdaman bago nagpaalam sa mga kasamahan na lalabas muna siya saglit.

NAKAHALUKIPKIP si Phoenix sa tabi ng sasakyan niya habang hinihintay ang paglabas ni Rhyce mula sa videoke bar na pinuntahan nito. Nang malaman niyang lumuwas ito dahil sa pagtawag ng amo nito ay hindi na siya mapakali kaya nagpakitang gilas siya. Pinadalhan niya ng pagkain ang buong staff ng publishing company na pinagtatrabahuhan nito with matching tulip flowers na napag-alaman niyang paboritong bulaklak ng dalaga. Gusto niya kasing iparating sa boss nito na may nagmamay-ari na kay Rhyce.
Hindi niya maiwasang mapangiti sapagkat nakikinita na niya ang “violent reaction” ng dalaga sa ginawa niya. Natitiyak din niyang nadagdagan ang galit nito sa kanya sa mga pinaggagawa niya dito mula ng makilala niya ito. After that, hindi na uli siya nagpakita sapagkat nagkaroon ng kaunting problema sa isa sa mga negosyo niya kasama na doon na laging bisita niya ang anak na babae ng Mayor ng probinsiya nina Jay na si Crizzy. Halos araw-araw nila itong bisita sa bahay ni Jay.
Laking gilalas niya ng ipakita ng babae sa kanya ang halos scrapbook na ginawa nito sa kanya. Inamin naman nitong number one fan niya ito. Simula daw kasi nang makita siya nito sa isang event na dinaluhan nito ay naging fan na daw niya si Crizzy. Buti na lamang at laging nasa paligid si Jay at nararamdaman niyang malingat lamang ang assistant niya ay kakainin siya ng buhay ng babae. Marahas siyang napailing upang iwaglit sa isip ang babae dahil sa mga sandaling iyon ay si Rhyce ang mahalaga sa kanya. Kaya napangiti na naman siya at hindi maiwasang makaramdam ng excitement sapagkat makikita na niya uli ito. Aminado naman siyang na-miss niya itong asarin. But most of all, miss na miss na niya ang dalaga.
Maya-maya pa’y natanawan na niya itong palabas ng establisyamento at nababanaag na agad niya ang pagkainis sa magandang mukha nito. Napakunot-noo siya nang mapansin niyang medyo mabuway ang pagkakalakad nito at namumula ang mga pisngi. Agad siyang tumalima upang salubungin ito. Eksaktong nakalapit na siya kay Rhyce nang mapasala ito nang hakbang pababa ng hagdan.
            “Aw, shit!” Sigaw nito. Agad naman niyang nahawakan ito sa beywang kaya hindi natuloy ang pagdausdos nito pababa ng baiting. Nakalapit na rin sa kanila si Jay na nakaalalay agad sa dalaga.
            “Ano ba ‘yan, Rhyce!” Palatak ng lalaki sabay kamot sa ulo nito.
            “I’m fine.” Halos pabulong na sabi ng dalaga sa kanila. Pinangko niya ito at iniupo sa ibabaw ng hood ng sasakyan niya.
             “Anong masakit sa’yo?” Tanong niya. Sa halip na sagutin siya ay napataas ang kilay nito at tumalim ang tingin ng dalaga sa kanilang dalawa ni Jay.
            “At sinong maysabi sa inyong sundan n’yo ako dito?” Mataray na tanong nito sa kanila. Nang walang anu-ano ay bigla na lamang itong bumulagta sa ibabaw ng hood ng sasakyan.
                            Nagkatinginan na lamang silang dalawa ni Jay.

1 comment:

  1. Where's the continuation of this interesting story? :) tnx po

    ReplyDelete